Czek zakreślony

Wystawca lub posiadacz czeku mogą zakreślić go ze skutkami wskazanymi w art. 38. Zakreślenia dokonywa się przez umieszczenie na przedniej stronie czeku dwu linii równoległych. Zakreślenie może być ogólne lub szczególne. Zakreślenie jest ogólne, jeżeli między dwiema liniami nie ma żadnej wzmianki albo jeżeli znajduje się między nimi wyraz „bankier” lub inny równoznaczny; zakreślenie jest szczególne, jeżeli między dwiema liniami napisano nazwisko bankiera. Zakreślenie ogólne może być zmienione na szczególne, natomiast zakreślenia szczególnego nie można zmienić na ogólne. Przekreślenie zakreślenia albo nazwiska oznaczonego bankiera uważa się za niebyłe.
Instytucja czeku zakreślonego służy zabezpieczeniu czeku przed utratą jej negatywnymi skutkami w postaci podjęcia sumy czekowej przez osobę nieuprawnioną. Przez zakreślenie czeku na jego przedniej stronie wystawca lub jego posiadacz zmierza do ograniczenia zapłaty sumy czekowej z tym skutkiem, że trasat (bank) powinien jej dokonać jedynie do rąk bankiera lub swego stałego klienta.
Zakreślenia czeku może dokonać wystawca i każdy inny posiadacz czeku. Autor zakreślenia nie musi wskazywać na siebie jako na tego, kto czek zakreślił.
Pod względem graficznym zakreślenie czeku sprowadza się do tego, że na dokumencie czekowym umieszcza się dwie równoległe linie w pewnym odstępie od siebie w ten sposób, że przebiegają one od dolnej lewej części czeku ku górnej stronie prawej. Mogą być one wykonane odmiennym od czeku kolorem.
Gdy chodzi o czek z zakreśleniem ogólnym, trasat może go zapłacić wyłącznie do rąk bankiera (patrz art. 54 PrCzek) lub na rzecz swojego stałego klienta. Nie jest wymagane, aby stały klient miał w banku konto czekowe. Chodzi o klienta, który pozostaje z bankiem w stałych stosunkach bankowych.
Co się tyczy zakreślenia szczególnego, trasat może zapłacić tylko do rąk bankiera, tj. banku, który powinien być zindywidualizowany poprzez swoją nazwę.
Wszystkie rodzaje czeku (art. 50 PrCzek) mogą być zakreślone.