Wystawienie czeku „na zlecenie”, „nie na zlecenie”, na okaziciela

Czek może być wystawiony: na określoną osobę z dodaniem wyraźnego zastrzeżenia „na zlecenie” lub bez takiego zastrzeżenia; na określoną osobę z dodaniem wyraźnego zastrzeżenia „nie na zlecenie” lub innego równoznacznego; na okaziciela. Czek na rzecz określonej osoby z dodaniem wyrazów „lub okazicielowi” albo innego zwrotu równoznacznego uważa się za czek na okaziciela. Za czek na okaziciela uważa się również czek nie wskazujący, komu ma być uiszczona zapłata (art. 5 PrCzek). W powyższy sposób uregulowane są różne rodzaje czeków z tego punktu widzenia, kto jest i na jakiej zasadzie jest remitentem, czyli osobą uprawnioną z czeku. Tak więc remitentem może być określona osoba, czyli osoba oznaczona, z dodatkiem zastrzeżenia „na zlecenie” lub bez takiej klauzuli. Czeki tego rodzaju mogą być przenoszone na inną osobę na drodze indosu. Czeki mogą być wystawione na określoną, czyli oznaczoną osobę, z dodaniem klauzuli „nie na zlecenie” lub z dodaniem równoznacznego zastrzeżenia. W tym wypadku czek nie może być przenoszony na inną osobę w drodze indosu. Tylko wspomniana osoba będzie uprawniona do realizacji czeku przez podjęcie u trasata sumy czekowej. Czek może także opiewać na „okaziciela”, czyli bez wskazania osoby. Tego rodzaju remitent może zrealizować nabyte uprawnienia, przedstawiając czek w banku.